İsa Gülü titredi ve dedi: “Ey başımın bahtı, gönlümün tahtı, dünya gözüyle bu kadar olsun birbirimizi gördük ya gayrı kerem eyle... Kaderimizde varsa bir gün olur allı pullu günlere erişiriz.” Mirza gafil, bir rüyadan ayrılır gibi olup: “A gül yüzlüm, gül benizlim, kerem edecek ne var bunda? A cevahir sözlüm, bu ayrılık bana ölümden beter... Bari ben ‘Kerem’ olayım, sen de ‘Aslı’. Bu halk hikâyesinin teması aşağıdakilerden hangisidir?
Ölüm
Kahramanlık
Doğa
Aşk